ՇԻԿ՝ պարունակող օպիստորխների հակագեններ

Օպիստորխոզը հելմինթային ինվազիա է, որը հարուցվում է Opisthorchis felineus-ով՝ լյարդային ծծողների դասին պատկանող մակաբույծով, որը հայտնի է նաև որպես սիբիրյան կամ կատվային երկբերան։ Հիվանդությունը բնութագրվում է լյարդի և լեղապարկի ախտահարմամբ։ Իմունային համակարգը օպիստորխների հակագեների հետ շփման ժամանակ սկսում է արտադրել M դասի իմունոգլոբուլիններ (IgM)։ Դրանց սինթեզը հասնում է առավելագույն արժեքի 1,5-2 շաբաթ հետո, իսկ 3-4 շաբաթ հետո սկսում է նվազել, քանի որ սկսում են արտադրվել G դասի իմունոգլոբուլիններ (IgG)։ Հատուկ IgG-ի կոնցենտրացիան հասնում է առավելագույնի վարակվելու սկսելուց 2-3 ամիս հետո և բավականին երկար պահպանվում է այդ մակարդակի վրա։ Սակայն հիվանդության երկարատև ընթացքի դեպքում հնարավոր է հատուկ հակամարմինների մակարդակի նվազում ախտորոշիչ մեթոդների զգայունության շեմից ցածր՝ հակամարմինների՝ հելմինթների հակագեների հետ կապվելու և շրջանառվող իմունային կոմպլեքսների (ՇԻԿ) ձևավորման հետևանքով։ Հետազոտությունը նախատեսված է արյան շիճուկում օպիստորխների հակագեններ պարունակող հատուկ ՇԻԿ-երի հայտնաբերման համար։

Մինչև 10 օր. Նշված ժամկետը չի ներառում կենսանյութի վերցման օրը